Yo

Deze wilde gewoon bestaan. Ik noemde het Yo — want dat was precies de energie waarmee het binnenkwam. Een doodle op zwart canvas, los en levendig, het soort ding dat ontstaat wanneer je stopt met nadenken en de hand het werk laat doen. Het hart zit er natuurlijk in — het vindt altijd zijn weg — verweven met een wild klein figuurtje, beide uitgevoerd in dat elektrische blauw dat bijna gonst tegen de donkere ondergrond. Het witte lijnwerk eronder pulseert als circuitry, of als iets dat ademt. Geen grootse boodschap hier, gewoon de eerlijke vreugde van het maken van een teken. Soms vertelt een doodle je meer over waar je naartoe gaat dan een afgewerkt stuk ooit zou kunnen.