Tervuren Part 1

Elke kunstenaar heeft een eerste schilderij. Dit is het mijne. Ik stond in het park van Tervuren, België — die uitgestrekte, ademende ruimte omarmd door bomen — en iets in mij zei: pak een penseel. Wat eruit kwam was rauw en direct, het soort penseelvoering dat zijn eigen regels nog niet kent. Het groen dringt naar voren alsof de grond zelf onder je voeten leeft. De bomen staan aan weerszijden, kaal en aards, en houden de lucht op zijn plaats. Er loopt een pad doorheen — of misschien is het gewoon de plek waar het licht besluit te rusten. Ik dacht niet aan techniek. Ik dacht aan hoe groot het allemaal aanvoelde, en hoe klein ik daarin was, op de allerbeste manier. Hier begon het allemaal.