Spacelight

Sommige schilderijen beginnen zonder plan — enkel de behoefte om iets neer te zetten en te zien waar het naartoe gaat. Spacelight ontstond vanuit dat soort rusteloosheid. Twee sferen, twee vierkanten, een leegte daartussen. De grote brandt — oranje en goud, als een zon die al een miljard jaar hitte met zich meedraagt. De kleine drijft in haar schaduw, zilverachtig en stil, net genoeg licht opvangend om gezien te worden. Ik dacht niet aan het heelal toen ik begon. Tegen de tijd dat ik klaar was, kon ik nergens anders meer aan denken. Er zit iets in die afstand tussen de twee dat diep menselijk aanvoelt — het verlangen dichter bij de warmte te zijn, de aanvaarding van de plek waar je je bevindt. Olieverf op doek, geschilderd in 2015, en nog altijd een van die werken waar ik op terugval wanneer ik mezelf moet herinneren hoe het voelt om te schilderen zonder vangnet.