Midnight light

Er is iets aan het schilderen van een hart tegen het donker dat aanvoelt als een daad van verzet — een stille maar vastberaden weigering om de nacht het laatste woord te geven. Midnight Light is mijn eerbetoon aan de clair-obscur-traditie, met iets van Magritte's stille vreemdheid in de lucht. De achtergrond beweegt van bijna zwart bovenaan door het diepste marineblauw naar een bijna elektrisch blauw aan de basis, als een hemel gevangen tussen de schemering en de eerste glimp van iets hoopvols. Daartegen staat het hart — vet, onbeschaamd en vuurrood, warm, voluit levend. Geen schaduw kan het bevatten. Ik wilde dat dit werk aanvoelde als dat moment waarop je beseft dat het duister om je heen alleen maar zichtbaarder maakt wat er in je brandt. Dat is de boodschap. Dat is altijd de boodschap.