Marilyn Pt.2

Marilyn opnieuw — omdat sommige iconen weigeren stil te blijven. Dit werk ontstond tijdens een sessie van puur spel: stencilwerk, spray en een zekere roekeloosheid die ik mezelf al een tijdje niet had toegestaan. Het gezicht verscheen in zwart-wit, rauw en grafisch, en daarna drukte ik er kleur in terug — blauwe schaduw, rode mond — als emotie die door een masker heen sijpelt. Het hart leeft eronder, half opgelost in het oppervlak, alsof het geheel nog steeds wordt uitgevochten. Dat is het eerlijke deel. Ze is geen eerbetoon en ze is geen kritiek. Ze is een vraag over wat we projecteren op gezichten waarvan we denken dat we ze kennen. Gesigneerd in rood, 2025 — omdat dit moment even veel deel uitmaakt van het werk als de verf.