Barcelona Part 1

Barcelona leeft in mij zoals een liedje dat je ooit hoorde in een zonnige steeg nooit helemaal loslaat. Dit is Barcelona pt.1 — een liefdesbrief aan een stad die schoonheid in haar eigen botten heeft gebouwd. In het midden pulseert een klein rood hart vol leven, en daaruit barsten kleurstralen naar buiten als licht door een kathedraalraam, elke wig een andere tint, een andere herinnering, een andere stem uit die kronkelende straten. De vier hoeken bevatten clusters van gebroken, verstrooide tegels — de taal van Gaudí, de kunst van het fragment dat op de een of andere manier het geheel vormt. Ik wilde die bijzondere magie vastleggen: de manier waarop mozaïek orde schept uit chaos, de manier waarop Barcelona zelf aanvoelt alsof het niet zou moeten werken en toch absoluut, volledig levend is. De zandige, warme achtergrond houdt alles samen als oude steen in het middaglicht. Dit werk is bedoeld om in het openbaar te worden gezien, waar mensen passeren en even stilstaan — wat precies goed aanvoelt voor een stad die haar schoonheid altijd zonder verontschuldiging heeft tentoongespreid.