Anonymous Sardines

Lissabon doet iets met je. Het licht, de heuvels, de geur van gegrilde vis die door smalle straatjes drijft — het kruipt onder je huid en blijft er. Anonymous Sardines ontstond vanuit dat gevoel. Twee vissen, geelgroen en los geschilderd, zwemmend door een waas van diep Atlantisch blauw. Op het eerste gezicht lijken ze hetzelfde. Maar de ene is groter, de andere drijft iets lager, en elk draagt een hartvormige staart — rood, krachtig, onmiskenbaar. Want niemand is werkelijk anoniem, toch? Zelfs een sardine niet. De kleine hartjes die links omhoog drijven, zijn de gevoelens die ontsnapten — emoties die aan de oppervlakte komen, of je ze nu uitnodigt of niet. Ik schilderde dit zoals ik Lissabon onthoud: levendig, licht chaotisch, en stil vol leven.