Anatomy of a heart

Ik ben altijd aangetrokken geweest tot het idee dat het hart — dat oeroude, weerbarstige ding — ergens een blauwdruk heeft. Een verborgen technische tekening die verklaart waarom het zich gedraagt zoals het doet. Anatomy of a Heart is mijn poging tot dat document. Het is een technisch schema van iets wat zich van nature verzet tegen schematisering. De maten zijn reëel, de geometrie precies, de annotaties droogjes — 'Always N,' 'Still N,' 'also N,' 'Random Remaining Distance (RRD).' En toch laat het onderwerp zich niet vangen. Je kunt het opmeten, kruisverwijzen, de straal en de diagonaal berekenen. Je komt er toch niet achter. Ik schilderde dit op diep kobaltblauw, de kleur van tekenpapier, de kleur van diepte, de kleur van winterse gedachten. Het behoort tot Wintering Down omdat dat het moment is waarop ik mijn meest eerlijke werk doe — wanneer het lawaai wegvalt en ik alleen achterblijf met de vragen die ik niet kan beantwoorden. Dit is er één van, zo zorgvuldig als ik het ken weergegeven.