2026-09 Dark Matter

Sommige schilderijen fluisteren. Dit werk houdt zijn adem in. Dark Matter begon als een experiment met omgekeerd airbrussen — in plaats van het hart te schilderen, schilderde ik alles eromheen, waardoor het hart zich als pure schaduw uit het doek liet opdoemen, een leegte die op de een of andere manier meer leven uitstraalt dan wat ik er ook in had kunnen vullen. Het resultaat is dit: een hart gemaakt van duisternis, omgeven door een koel, stil licht dat van nergens en overal tegelijk lijkt te komen. Ik maakte het voor mijn nichtje. Zij weet waarom. Er schuilt iets in het leeg laten van een vorm dat meer zegt dan welke kleur ook — zoals de ruimtes tussen woorden die de echte betekenis dragen. 2026 staat in de hoek geschreven, niet als voorspelling, maar als belofte.